Η επίσημη εθνική ιδεολογία και η Χρυσή Αυγή: Τόσο μακριά, τόσο κοντά;

ImageΤου Ηλία Κανέλλη

Δεν αμφιβάλλω ότι ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κασιδιάρης, που χθες πήρε τον λόγο στη Βουλή για να καταγγείλει επί μειοδοσία τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, άρα τη Μεταπολίτευση, στηρίζει την πολιτική απήχησή του στην καταγγελία της δημοκρατίας, της κουλτούρας της και των εκπροσώπων της. Η ανιστόρητη απάντηση της Σοφίας Βούλτεψη, εκτός των άλλων, στερούνταν ιδεολογικών επιχειρημάτων.

Κατά τη γνώμη μου, η έλλειψη ιδεολογικών επιχειρημάτων έναντι της Χρυσής Αυγής είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της πολιτικής ζωής της χώρας. Οι δυνάμεις του λεγόμενου συνταγματικού τόξου δεν έχουν δυνατότητα να αντιπαρατεθούν ιδεολογικά στο ναζιστικό μόρφωμα που διεκδικεί διεύρυνση της εκλογικής του βάσης. Και ο βασικότερος λόγος είναι, δυστυχώς, ότι σε γενικές γραμμές η επίσημη ιδεολογία της Μεταπολίτευσης είναι πολύ πιο κοντά σε αυτή της Χρυσής Αυγής απ’ όσο φανταζόμαστε. Ιδίως σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εθνική ταυτότητα.
Ο Κασιδιάρης μέμφθηκε τον Καραμανλή ως υπεύθυνο του κυπριακού δράματος, καταλογίζοντάς του ως κίνητρο ελλιπή φιλοπατρία, την οποία υποτίθεται συνοψίζει η φράση του «Η Κύπρος είναι μακριά». Αναζητώντας τη φράση αυτή στο Ιντερνετ διαπίστωσα ότι, με τα ίδια πάνω-κάτω επιχειρήματα, ο μακαρίτης Καραμανλής έχει επικριθεί από ακροδεξιούς, από συντηρητικούς, από διανοούμενους που βρέθηκαν κοντά στη νεορθοδοξία, από αριστερούς, Ελληνες και Κύπριους, από τον εκπρόσωπο της Κυπριακής Δημοκρατίας επί Τάσσου Παπαδόπουλου… Αρκούσε στον χρυσαυγίτη να αντιγράψει μια απ’ αυτές τις μομφές.

Ομως, το παρελθόν δεν είναι στατικό, δεν είναι μια παγωμένη φωτογραφία. Η ευθύνη της εισβολής ανήκει, προφανώς, στη χούντα που έκανε το πραξικόπημα. Αλλά η Ελλάδα δεν μπορούσε να μπει σε πόλεμο στην Κύπρο, θα ήταν καταστροφικός – ήταν απαράσκευη, δεν είχε όπλα, δεν είχε αξιόμαχο Στρατό, δεν είχε διεθνή υποστήριξη κι ήταν και μακριά, όντως, σε σχέση με την Τουρκία. Το μόνο όπλο ήταν η διπλωματία – και ο Καραμανλής, για να πιέσει, αποχώρησε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και κατέφυγε στα διεθνή ερείσματά του. Η απάντηση της Κύπρου, η πρόοδος δηλαδή των επόμενων χρόνων, είναι η συντριπτική απάντηση σε όσους υποστηρίζουν την κοινότητα του αίματος, τις ηρωικές θυσίες που δήθεν χαλυβδώνουν το φρόνημα αλλά, στην πράξη, συνθλίβουν τους λαούς.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τότε, έδωσε με το παραπάνω την απάντησή του. «Ανήκομεν εις την Δύσιν», είχε πει, οδηγώντας την Ελλάδα στην Ευρώπη, στην κοινότητα της προόδου των θεσμών, των δικαιωμάτων, της δημοκρατίας, αλλά και του επιπέδου ζωής. Το πρόβλημα έγκειται στην αδυναμία (ή στην έλλειψη βούλησης) των πολιτικών δυνάμεων να υπερασπίσουν εκείνη την κατάκτηση.

Δημοσιεύτηκε αρχικά στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Αναδημοσιεύεται εδώ με την άδεια του συγγραφέα.

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

5 Responses to Η επίσημη εθνική ιδεολογία και η Χρυσή Αυγή: Τόσο μακριά, τόσο κοντά;

  1. Ο/Η protovouliacypruseu λέει:

    Εδώ δύο βίντεο από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής που αποκαλύπτουν αυτό που περιγράφει ο αρθρογράφος, την ιδεολογική ένδεια των κομμάτων του λεγόμενου συνταγματικού τόξου απέναντι στην «προέλαση της ΧΑ» (καθώς οι κοινοί τόποι πάνω στους οποίους στηρίχτηκε το μεταπολιτευτικό εθνικό ιδεολόγημα δεν απέχουν τρομακτικά από τη βάση της χρυσαυγίτικης ρητορικής).
    http://tvxs.gr/news/ellada/neo-epeisodio-me-protagonisti-ton-kasidiari-sti-boyli
    http://newzup.net/articles/2013/08/02/%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B5-%CE%AD%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5-%CE%BF-%CE%B1%CF%84%CF%84%CE%AF%CE%BB%CE%B1%CF%82-1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B5-%CE%BF-%CE%B1%CF%84%CF%84%CE%AF%CE%BB%CE%B1%CF%82-2-%CE%BC%CE%B1%CE%BC%CE%AC

  2. Ο/Η Rena Choplarou λέει:

    Σε σχέση με το εξαιρετικό άρθρο του Ηλία Κανέλλη σκέφτηκα τα εξής για τις σχέσεις Ελλάδας – Κύπρου (φυσικά ο Η.Κ λέει κι άλλα σηματικά στο κείμενό του που αφορούν κυρίως το ελληνικό κοινό):

    Αυτό που επιδεικτικά αγνοούμε εδώ στην Κύπρο, είναι ότι κατά καιρούς οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες έσερναν τις ελληνικές σε περιπέτειες ή μπλόκαραν με τη στάση τους πιθανές εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά. Χωρίς να παραγνωρίζω τη γενικότερη ατολμία και εσωστρέφεια των ελληνικών πολιτικών ελίτ, τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους ήταν άλλα από τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Κώστας Καραμανλής θεωρείται persona non grata στην Κύπρο ακριβώς επειδή μετά την εισβολή των Τούρκων συμπεριφέρθηκε με ρεαλισμό και αντί να σύρει τη χώρα του σε έναν εξαρχής χαμένο πόλεμο για την Κύπρο, απάντησε με την περίφημη φράση «η Κύπρος είναι μακριά», φράση που δεν κατανόησαν ποτέ οι γνωστοί πολεμοχαρείς κύκλοι στην Κύπρο ή στην Ελλάδα.

    Δύο βασικά μηνύματα, νομίζω ότι περνούν μέσα από αυτή τη φράση: 1) Το 1974 χάσαμε τον πόλεμο. 2) Δεν μπορώ να βάλω σε περιπέτειες την Ελλάδα για χάρη της Κύπρου. Οι προτεραιότητες μου είναι άλλες.

    Αυτή η πολιτική στάση είναι σκληρή για τον κόσμο στην Κύπρο (εννοώ τους Ελληνοκύπριους) που ένιωσε προδομένος από τη στάση της Ελλάδας και ζούσε ακόμα μέσα στα τσαντίρια και την απόλυτη ανασφάλεια, αλλά σαράντα χρόνια μετά είναι καιρός να τη διαβάσουμε με άλλο πνεύμα.

    Η κίνηση του Σημίτη να βάλει την Κύπρο στην Ε.Ε είναι πιστεύω η τελευταία προσφορά της «μητέρας» στην «κόρη». Από κει και πέρα ο Τάσσος Παπαδόπουλος διαχώρισε ριζικά τη θέση του, κάνοντας του κεφαλιού του το 2004 αλλά και η πρόσφατη οικονομική κρίση και το τραπεζικό πρόβλημα, δείχνει ότι υπάρχει conflict of interest ανάμεσα στις δύο χώρες.

    Οι ιστορικές και πολιτικές σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ελλάδα πρέπει να διατηρηθούν αλλά να μπουν σε άλλη βάση. Όσο πιο σύντομα το συνειδητοποιήσουμε, αντί να παίζουμε κρυφτό πίσω από ξεπερασμένες «εθνικές συμμαχίες» σε όλες τους τις παραλλαγές, για παράδειγμα, «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται», τόσο το καλύτερο και για τις δύο χώρες.

    Δεν θέλω να ανοίξω εδώ άλλο θέμα, αλλά τα ίδια ισχύουν και στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Η Τουρκία με μια αντιστροφή της φράσης του Καραμανλή βρίσκεται «πολύ κοντά», είναι ισχυρή οικονομική δύναμη, μέλος των G20 και επιπλέον μπορεί να επιβάλλει την εξωτερική της πολιτική και με στρατιωτική ισχύ, κάτι που επίσης παραγνωρίζουμε στο ζήτημα εξόρυξης των αερίων. Από όλες τις απόψεις μας συμφέρει να γυρίσουμε σελίδα. Να αποφασίσουμε ως κοινωνία τι θέλουμε για να προχωρήσουμε επιτέλους.

    Ας μην αφήσουμε για άλλη μια φορά την Ιστορία να κρίνει. Η Ιστορία δεν κρίνει! ΕΜΕΙΣ κρίνουμε, και αναλόγως διαμορφώνουμε την Ιστορία μας.

  3. Ο/Η Άντης Ροδίτης λέει:

    Δεν βρίσκω καθόλου «εξαιρετικό» το άρθρο του κ. Κανέλλη. Δεν λέει τίποτε καινούριο. Ασφαλώς και μετά που πάτησαν οι Τούρκοι την Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974 δεν μπορούσε ο Καραμανλής να κηρύξει τον πόλεμο στην Τουρκία, και φαντάζομαι όλοι καταλαβαίνουν γιατί: Επειδή είχε ήδη αξιοποιήσει το γεωστρατηγικό της πλεονέκτημα και οποιαδήποτε ελληνική κίνηση απελευθέρωσης της Κύπρου από την απόσταση που βρίσκεται η Ελλάδα, με το τότε και το σήμερα στρατιωτικό ισοζύγιο ισούται με αυτοκτονία. Το ζήτημα είναι να είχε κτυπηθεί η Τουρκία την ώρα που δοκίμαζε να επέμβει, οπότε σίγουρα θα αποτύγχανε. Αλλά το θέμα δεν είναι η καταδίκη της Χούντας (που είναι ήδη καταδικασμένη), ούτε η δικαίωση του Καραμανλή, που δεν ήταν καθόλου σοφό το να μην κάμει τίποτε στρατιωτικό αλλά απλό «common sense». Το θέμα είναι να ανοίξει ο δρόμος (ή ο «φάκελος» της Κύπρου) για να καταλάβει επιτέλους ο ελληνισμός ΓΙΑΤΙ φτάσαμε στον διχασμό Ελλάδας-Κύπρου και στην καταστροφή που επακολούθησε.
    Κι επειδή δεν το τολμούν οι διάφορες κυβερνήσεις, ας το τολμήσουν οι πολίτες. Για παράδειγμα:
    Όταν η κα Χόπλαρου λέει ότι «κατά καιρούς οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες έσερναν τις ελληνικές σε περιπέτειες», τολμά να πει ποιες είναι αυτές οι «ηγεσίες»; Τολμά ν’ αναφερθεί στις καταστροφικές για τον κυπριακό και γενικότερα τον ελληνισμό πολιτικές του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου; Ο φάκελος της Κύπρου είναι ήδη ανοικτός τουλάχιστο για την περίοδο 1964 που έφερε το ’74, αλλά είναι πολλοί οι μέχρι τώρα «ειδήμονες», πολιτικοί και «ιστορικοί» που άλλα έλεγαν και τώρα κοιτάζουν πώς να σιωπήσουν καλύτερα για να μη ζημιωθούν τα διαφόρων ειδών συμφέροντά τους.
    Και είναι τουλάχιστο κωμικό να βρίσκονται ακόμα σήμερα άνθρωποι που να ισχυρίζονται ότι άλλα ήταν ή είναι τα συμφέροντα του ελλαδικού κράτους και άλλα του κυπριακού!! Το κυπριακό κράτος μάς σερβιρίστηκε ως «αδήριτη ανάγκη» το 1959, αλλά το 1964 (υπάρχουν πλέον οι αποδείξεις) μάς προσφέρθηκε η κατάλυσή του με αντάλλαγμα την ατόφια Ένωση με την Ελλάδα κι εμείς κόντρα στα ευρύτερα συμφέροντα του ελληνισμού το αρνηθήκαμε!!
    Του κεφαλιού του, λοιπόν δεν είναι μόνο ο λάτρης του Μακαρίου Τάσσος που έκαμνε το 2004 αλλά κι ο ίδιος ο «μεγάλος ηγέτης» το 1964.
    Το λιγότερο που μας μένει σήμερα να κάνουμε πριν να παίρνουμε τελικές αποφάσεις για το μέλλον της Κύπρου είναι να ξέρουμε την αλήθεια για την πρόσφατη ιστορία μας. Ίσως αυτό μας βοηθήσει να μην κάνουμε κι άλλες βλακείες που θα μας στοιχίσουν όλη την Κύπρο. Η Ιστορία η ίδια δεν είναι κριτής για να «κρίνει». Εμείς κρίνουμε αν έχουμε την τόλμη να παραδεχτούμε τις αλήθειες της.
    Όσο για το «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Καραμανλή, ήταν ήδη παραδοχή και του ιδίου του Γεωργίου Παπανδρέου από το 1964. Την αμφισβήτησε ο Μακάριος απομακρύνοντας την Κύπρο από την Ελλάδα με την ανόητη πολιτική των «αδεσμεύτων» και στη συνέχεια την υιοθέτησε φραστικά και ο υιός Παπανδρέου, Ανδρέας, για τον απλούστατο λόγο ότι απέφερε λαΪκές, ανόητες και καταστροφικές για το έθνος ψήφους.

  4. Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΑ Β ΝΤΟΚΟΣ λέει:

    Το ερωτημα παραμενει γιατι δεν πομεμησαν στην εισβολη και οπλα ειχαμε και αεροπλανα και υποβρυχια πολυ ποιο ανωτερα απο των Τουρκων και εαν ο Αραπακης Μπονανος και λοιποι πολεμουσαν και δεν συνομοτουσαν με τους Αμερικανους θα τους συντριβαμε. Οσο για το αξιωμαχο των ενοπλων δυναμεων και την υπεροπλια της Τουρκιας ας αναλογισθουμε ποτε ειτανε καλλιτερα αμεσως μετα την δικτατορια η τωρα; για να μη μιλησουμε για το εξωτερικο χρεος για την κατασταση της βιοτεχνιας ,βιομηχανιας,κτηνοτροφιας,γεωργιας και τα ποιοτικα χαρακτηριστικα της οικονομιας μας .Οι πολιτικαντιδες με πατριαρχη τον Καραμανλη λεηλατησαν την χωρα μας και την κατεστρεψαν .Το δε ανηκομεν στη δυση το ποιο δολιο και ανιστορητο συνθημα , για δευτερη φορα εφερε τους ςταυροφορους να αλωσουν τη χωρα μας . Ο ΛΑΟΣ που εχει ενστικτο καταλαβαινει ,,καποιοι δυτικοπληκτοι διανοουμενοι παριστανουν τις μωρες παρθενες.

  5. Ο/Η iakovos1000 λέει:

    Πολιτικός και Οικονομικός Άξονας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s