Ή ούλλοι ή κανένας

 Image                                                                                           Του Κυριάκου Παχουλίδη

Το κείμενο που ακολουθεί γράφεται ενόψει της εκδήλωσης, ήδη, του πρώτου κύματος ανησυχιών για τους «κινδύνους» που θεωρείται ότι ελλοχεύει, για την ελληνοκυπριακή κοινότητα, μια ενδεχόμενη πρωτοβουλία, για την Αμμόχωστο, ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Θυμάμαι, μάλλον αμυδρά, τις πρώτες συζητήσεις γύρω από το θέμα της Αμμοχώστου, στη γειτονιά του προσφυγικού συνοικισμού της Ανθούπολης, στη Λευκωσία, όπου μεγάλωσα. Πρέπει να ήταν στις αρχές του ’80.

Η πλειοψηφία των γειτόνων μου – και του συνοικισμού ολόκληρου – ήταν πρόσφυγες από τις περιοχές Κερύνειας, Μόρφου και Λευκωσίας και κομματικά ήταν μοιρασμένοι ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και στο ΔΗ.ΚΟ. Άνθρωποι του μεροκάματου που έχασαν σχεδόν τα πάντα στον πόλεμο. Έχω την εντύπωση – μπορεί να κάνω και λάθος – ότι, ενώ δεν ήταν καθόλου αισιόδοξοι ότι σύντομα θα επέστρεφαν στα σπίτια τους, όλοι και όλες, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, περίμεναν να γίνει ένα θαύμα που θα ανέτρεπε τα δεδομένα που επέβαλε η τουρκική εισβολή. Είναι για τούτο, νομίζω, που αντιμετώπιζαν τότε με ειλικρινή ανησυχία το ενδεχόμενο επιστροφής της Αμμοχώστου χωρίς μια συνολική λύση του Κυπριακού. Η κυρίαρχη άποψη γύρω από το θέμα στη γειτονιά ήταν λοιπόν “ή ούλλοι ή κανένας” . Πού και πού ακουγόταν και καμιά διαφορετική άποψη – “εν στα σπίθκια τους που να πάσιν σιόρ, εν τζαι εν έσσω μας!” – που όμως, σχεδόν αμέσως, υποχρεωνόταν να σιγήσει κάτω από την πίεση των πολλών.

Τριάντα χρόνια μετά τις συζητήσεις αυτές, η παλιά μου γειτονιά είναι μισοάδεια. Οι νεότεροι έφτιαξαν τη ζωή τους έξω από τον προσφυγικό συνοικισμό ενώ οι μεγαλύτεροι, τριάντα εννιά χρόνια από τα τραγικά γεγονότα που τους υποχρέωσαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ο ένας μετά τον άλλο άρχισαν να φεύγουν για το μεγάλο ταξίδι χωρίς επιστροφή. Από τους εναπομείναντες σχεδόν κανένας δε συζητά τη νέα (;) πρόταση για την Αμμόχωστο. Έχουν χάσει κάθε διάθεση για τέτοιου είδους συζητήσεις. Εδώ και καιρό σταμάτησαν να περιμένουν το θαύμα που θα τους στείλει πίσω στα σπίτια τους.

Για πολλά χρόνια, η ισχύς της άποψης “ή ούλλοι ή κανένας” παρέμενε ακλόνητη στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη. Ταμπουρωμένοι πίσω από αυτή, οι αψεγάδιαστοι πατριώτες πολιτικοί, πολέμησαν με απαράμιλλο σθένος – αυτό οφείλουμε να τους το πιστώσουμε – κάθε προσπάθεια με στόχο τη ρήξη του αδιεξόδου στο οποίο βρισκόταν η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Ενδεχομένως, πριν τριάντα χρόνια να υπήρχαν πολλοί Ελληνοκύπριοι που να πίστευαν (;) ότι η επιστροφή “όλων των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες” ήταν στόχος εφικτός και συνεπώς το “ή ούλλοι ή κανένας” να αποτύπωνε μια ειλικρινή και γνήσια πατριωτική τοποθέτηση. Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν ισχύει σήμερα. Η σταθερή πρόταξη (άλλοτε ρητά και άμεσα και άλλοτε άρρητα ή έμμεσα) του “ή ούλλοι ή κανένας” από ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ηγεσίας – το οποίο ενίοτε επιτυγχάνει να έχει βαρύνουσα άποψη σε ότι αφορά τη διαχείριση του Κυπριακού – δεν χρησιμοποιείται παρά μόνο προσχηματικά.

Πίσω από το “ή ούλλοι ή κανένας” σήμερα κρύβεται η απόρριψη οποιασδήποτε συνεννόησης με την τουρκοκυπριακή κοινότητα και η άρνηση να γίνει αποδεχτό ότι η επανένωση της χώρας μας θα θεμελιωθεί στα πλαίσια μιας ισότιμης σχέσης συνεργασίας ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Με άλλα λόγια το “ή ούλλοι ή κανένας” σήμερα, είναι ένας άλλος τρόπος να πούμε το “τζείνοι ποτζεί τζαι μεις ποδά” [εκείνοι από ‘κει, εμείς από ‘δω].

Πρώτη δημοσίευση: CyprusNews.Eu

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s