Ποιο English School;

ImageΤης Ρένας Χόπλαρου

Επειδή τα σκάνδαλα δεν θα τελειώσουν αυτήν τη βδομάδα, ας δούμε τι συμβαίνει στο English School με τη γιορτή του Μπαϊράμ. Σκεφτόμουνα να χρησιμοποιήσω τον «πολεμικό» τίτλο «Ελληνορθόδοξο English School;», για να καταδείξω το παράδοξο της συζήτησης. Μετά όμως σκέφτηκα τον τίτλο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένας συνάδελφός μου με την ακριβώς αντίθετη άποψη από τη δική μου («Τουρκικό English School;»), και αποφάσισα ότι δεν είναι η ώρα για πόλωση αλλά για περίσκεψη, διαπραγμάτευση, και μετριοπαθή διάθεση.

«I wake up everyday and I see the Turkish flag on the [Pentadaktylos] mountain and you tell me to reconcile with the Turks?» (Minas, Greek-Cypriot student).«Some teachers and students are racists in this school. And I don’t think anything can be done, unless people admit this and be willing to change. People have to see us as human beings» (Gonul, Turkish-Cypriot student).

Απόσπασμα συνεντεύξεων από την έρευνα του Μιχαλίνου Ζεμπύλα «Negotiating co-existence in divided societies: teachers, students and parents’ perspectives at a shared school in Cyprus». Research Papers in Education, Δεκέμβρης 2010.

Πώς αντιμετωπίζεται ένα πρόβλημα πριν ξεφύγει εντελώς και γίνει χιονοστιβάδα και δεν μαζεύεται; Πώς επιτυγχάνεται ο συμβιβασμός που θα μας βοηθήσει να λειτουργήσουμε ομαλά και αποτελεσματικά; Πώς δημιουργούμε κουλτούρα διαλόγου και συναίνεσης μέσα στα σχολεία μας για να νιώθουν τα παιδιά μας ασφαλή, αποδεκτά και δημιουργικά; Πώς αποφεύγουμε τις αδικίες; Πώς επιτυγχάνουμε με το παράδειγμά μας την ισότιμη μεταχείριση και όχι την αδικία προς τους Τουρκοκύπριους συμπολίτες μας, και ειδικά προς τα παιδιά τους που δεν φταίνε σε τίποτα;

Ας δούμε το ερώτημα που έπρεπε να είχε απαντήσει οριστικά το σχολείο: «Να αναγνωριστούν ως επίσημες οι θρησκευτικές αργίες των Τουρκοκυπρίων ή να αγνοούνται;». Μέχρι τώρα το θέμα λυνόταν με μεσοβέζικο τρόπο: Το Μπαϊράμ συνέπιπτε με το half term του σχολείου ή εντασσόταν σε μια «επί τούτου» ημέρα δράσης του, οπότε όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Καθώς όμως το Μπαϊράμι είναι κινητή γιορτή, οπότε κάθε χρόνο χρειάζεται να γίνει καινούργιος χειρισμός, φέτος «έτυχε» να μην βολεύει να συμπέσει με κάτι άλλο.

Θα μπορούσε εύκολα να παρατηρήσει κανείς ότι υπάρχουν άλλα, πολύ σοβαρότερα πράγματα για να συζητήσει κανείς για το English School, όπως ο ελλειμματικός προϋπολογισμός και οι λυόμενες αίθουσες. Όμως οι ιδεολογικοπολιτισμικές διαμάχες έχουν τη σημασία τους σε αυτό το ιστορικό και με μεγάλο κύρος σχολείο της Κύπρου, όπου οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι ξανασυμβιώνουν μετά το 2004. Είναι ένας κοινός χώρος, από τους ελάχιστους στην Κύπρο όπου μπορεί να παρατηρήσει κανείς πώς συμβαίνει, αφενός, η αναγνώριση και η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο προνομιακών «εχθρών» και, αφετέρου, πώς γίνεται ή δεν γίνεται η διαπραγμάτευση των διαφόρων προβλημάτων, αντιπαραθέσεων, διαφορών συγκρούσεων που προκύπτουν, καλή ώρα σαν αυτή με το Μπαϊράμ.

Θα ήταν αφέλεια να ελπίζει κανείς ότι η «υγρασία» της ανοιχτής και άλυτης σύγκρουσης δεν θα διαπερνούσε τους τοίχους του σχολείου. Αρκετά από αυτά που διστάζουμε να αποφασίσουμε, που μας φοβίζουν, μας διχάζουν ή μας μπερδεύουν ως κοινωνία, περνούν μέσα στο σχολείο. Όμως αν σκοπεύουμε σύντομα να τολμήσουμε το μεγάλο βήμα στο Κυπριακό, δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα να «μαζεύεται κάτω από το χαλί». Ας δούμε από πιο κοντά μερικά ιστορικά στοιχεία, τα αδιέξοδα των παραδεδεγμένων πρακτικών, αλλά και κάποιους πιθανούς δρόμους διαφυγής:
1) To English School θεωρείται ένα σχολείο κύρους μέσα από το οποίο αναπαράγεται η κυπριακή κοινωνική, πολιτική και οικονομική ελίτ. Από το 1974 και μετά στο English School αναπαράγεται μόνο η ελληνοκυπριακή ελίτ. Προφανώς ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της ελληνοκυπριακής ελίτ νιώθει το σχολείο δικό της και δεν θέλει να το μοιραστεί με τους Τουρκοκύπριους.
2) Η σύγχρονη τάση σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι η αποθρησκευτικοποίηση της εκπαίδευσης. Ο κοσμικός χαρακτήρας του σχολείου αλλά και η ουδετερότητά του απέναντι σε όλες τις θρησκείες είναι μια λύση.
3) Το 2 οδηγεί στο 3. Σημαίνει πως ούτε η κυρίαρχη ελληνοκυπριακή τάση θα μπορεί να επιβάλλει «το δικό της» εντός του σχολείου. Δηλαδή δεν γίνεται μονομερώς να επιβάλλεται ως σχολική αργία η ονομαστική γιορτή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και από την άλλη να μην αναγνωρίζονται οι τουρκοκυπριακές θρησκευτικές γιορτές. Χρειάζεται δουλειά για μια διαπραγμάτευση των ζητημάτων και μια απόφαση για το αν τελικά θα γιορτάζονται γιορτές κι από τις δύο ή και περισσότερες κοινότητες του μαθητικού πληθυσμού του σχολείου ή εάν το σχολείο θα έχει ένα κοσμικό χαρακτήρα χωρίς θρησκευτικές γιορτές.
4) Θα πρέπει να υπάρχει καλύτερη αντιπροσώπευση των διαφορετικών τάσεων εντός του δ.σ. και λογοδοσία. Αντί να διορίζεται το δ.σ., θα μπορούσε να ψηφίζεται από τους γονείς, τους διοικητικούς και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου.
5) Είναι λάθος να επιλύουμε το κάθε θέμα ως θέμα των δύο πλευρών. Υπάρχουν πάντα διαφορετικές τάσεις και αποχρώσεις εντός της ομάδας που φαινομενικά βλέπουμε ως ομογενή. Εκτός αν επίτηδες αφήνουμε να εννοηθεί ότι η κάθε ομάδα είναι ένα αδιαφοροποίητο «εθνικό όλο».

Η απόφαση για φέτος ήδη πάρθηκε από το δ.σ. του σχολείου. Το σχολείο δεν θα αναγνωρίσει ως επίσημη γιορτή το Μπαϊράμι. Αναρωτιέμαι όμως εάν αυτή η λύση ήταν η καλύτερη δυνατή. Κι αν η ευτυχία και η ακαδημαϊκή ηρεμία των παιδιών μας δεν μπορούν να μας ενώσουν για να βρίσκουμε πιο συναινετικές λύσεις, τότε τίποτα δεν μπορεί. Θα αναπαράγουμε μια νέα γενιά «κατ΄ εικόνα και καθ’ ομοίωση». Αυτό θέλουμε;

(Δημοσιεύτηκε αρχικά στην εφημερίδα Πολίτης στις 14/10/2013)

 

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s