Ένα όπλο για όλα τα άκρα

Image

Του Γιώργου Στόγια

Φωτογραφία που τράβηξα σήμερα έξω από το σχολείο Φανερωμένης. Ο τύπος που χτύπησε το σχέδιο στον τοίχο, αλλά και όσοι συμφωνούν μαζί του, μου είναι τόσο απεχθείς, πολιτικά και ηθικά, όσο οι μαυροφορεμένοι του Ε.Λ.Α.Μ. που παρέλαυναν πριν λίγες ημέρες στους δρόμους της Λευκωσίας.

Δεν με ενδιαφέρει αν αυτό είναι θεωρία των δύο άκρων ή συμψηφισμός, με ενδιαφέρει ότι και οι δύο μισούν εξίσου την αστική δημοκρατία και είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τα ίδια μέσα για να τρομοκρατήσουν όσους διαφωνούν μαζί τους.

Σε μια κοινωνία όπως η ελληνοκυπριακή, με πρόσφατη παράδοση βίαιων ενδοκοινοτικών και διακοινοτικών συγκρούσεων, με ύπαρξη πληθώρας όπλων στα σπίτια (λόγω Εθνικής Φρουράς και κυνηγιού), με ριζοσπαστικοποίηση, ιδίως εν μέσω οικονομικής κρίσης, συγκεκριμένων ομάδων (γόνων μικροαστών με καθοδική κοινωνική κινητικότητα στην περίπτωση του Ε.Λ.Α.Μ, και γόνων μεσοαστών, αναθρεμμένων με προσδοκίες και επιθυμίες πολύ περισσότερες από όσες μπορούν να ικανοποιήσουν, στην περίπτωση της νεολαιίστικης εκδοχής του ελληνοκυπριακού αντιεξουσιαστικού χώρου), δεν βρίσκω απίθανο το ενδεχόμενο να προκύψουν φαινόμενα πολιτικής βίας (πάντα στο όνομα της «ελευθερίας»).

Στην παρούσα φάση, τα μεγέθη, τόσου του ακροδεξιού όσου και του ακροαριστερού χώρου, είναι μικρά (με τον πρώτο σαφώς πιο δυνατό λόγω του ποδοσφαίρου και ειδικά της οργανωμένης κερκίδας του ΑΠΟΕΛ). Όσον αφορά τον ακροαριστερό χώρο, ο ελληνοκυπριακός αντιεξουσιαστικός χώρος δεν είναι κάτι περισσότερο από μερικές παρέες συν κάποια άτομα (λίγο πριν ή μετά τις σπουδές στο εξωτερικό) που μπαινοβγαίνουν. Πέρα όμως από την οργανωτική δύναμη που τους χαρακτηρίζει αυτή τη στιγμή, οι ιδέες τους έχουν μεγαλύτερη διάχυση. Οι πλατιές μάζες των νέων είναι εξοικειωμένες με τις εκατέρωθεν ρητορικές. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι και στην Ελλάδα η ΧΑ πριν τις τελευταίες δύο εκλογές και η ακροαριστερά (κι εδώ εννοώ τις νεο-τρομοκρατικές οργανώσεις) πριν τον Δεκέμβρη του ’08 είχαν ελάχιστη δύναμη που αυξήθηκε απότομα.

Ας κοιτάξουμε προσεκτικά τι συμβαίνει στα σχολεία και στα γήπεδα, ας γυρίσουμε τον καθρέφτη στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Και ας λύσουμε επιτέλους το καταραμένο το Κυπριακό!

980451_1380674905478450_1756759418_o

(Αναφορά σε αυτή την αφίσα έγινε στη συζήτηση στα σχόλια κάτω από το άρθρο. Τη βάζουμε εδώ, έτσι ώστε να μπορούν να τη δουν και όσοι αναγνώστες δεν έχουν λογαριασμό στο Facebook)

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

9 Responses to Ένα όπλο για όλα τα άκρα

  1. Ο/Η Ainacircle Dot λέει:

    Προς συγγραφέα:

    Πρώτα πρώτα, αν δεν βλεπεις ότι η λεγόμενη «δημοκρατία» στην οποία ζούμε μυρίζει παραπάνω με δικτατορία(με άλλη μάσκα) τζιαι εν καταλαβαίνεις ότι τούντην στιγμή ολόκληρο το πολιτικοοικονομικό σύστημα εν στημένο στα μέτρα κάποιων αστών/πλουσίων εις βάρος του υπόλοιπου πληθυσμού, σε παγκόσμιο επίπεδο, τότε εν έψαξες αρκετά για το τι γίνετε γύρω σου.

    Δεύτερον, ΕΓΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΑΜΑΜΕ ΤΟ ΣΤΕΝΣΙΛ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ. ΌΧΙ όμως το όπλο. Το όπλο εκοτ τίσαν μας το μια βδομάδα μετά, ένιξερω καν που τι χώρο προέρχετε τζίνος που το έκαμε, άρα εν μπορείς να συνδιάσεις άμεσα το στένσιλ που εκάμαμε με το άλλο. Απλά έτυχεν να εν δίπλα.

    Όι πως διαφωνό με τον ένοπλο αγώνα για την ελευθερία, όπως έγινε σε διάφορες ιστορικές περιπτώσεις στο παρελθόν παγκόσμια, ενάντια σε δικτάτορες, κατακτητές τζιαι τυρράνους. Εσύ διαφωνείς;

    Η διαφορά των αναρχικών εν ότι γέρνουν προς την ελευθερία τζιαι εν ίσως ο πιο «δημοκρατικός» χώρος που υπάρχει στον πολιτικό χώρο. Τζιαι ο πιο ειλικρινής. Εν ριζοσπαστικοί διότι θέλουν να ζήσουν τζιαι να εν ελεύθεροι τωρά τζιαι όι όταν παν στον παράδεισο…λέμεν τωρα. Θωρούν την αδικία τζιαι προσπαθούν να την πολεμίσουν.. Θωρούν την βία του συστήματος τζιαι ονειρεύοντε έναν κόσμο όπου η καταπίεση και η αδικία είναι παρελθόν, όπου η βία δεν χρειάζετε. Άλλα όσο υπάρχει αδικία.. Ναι, όταν οι εποχές είναι δύσκολες και το απαιτούν, μπορεί να χρησιμοποιήσουν βία. ‘Ισως όχι όλοι όμως, υπάρχουν πολλές τάσεις. Οι αναρχικοί είναι πάντα στο πλευρό του λαού, απλώς οι αναρχικοί εψάξαν κάποια πράματα λίον παραπάνω τζιαι έχουν γνώσεις που διαλύουν τις παροπίδες που φορεί ο κόσμος ο απλός, που προωθούντε που τούτο το σύστημα. Οποιοσδήποτε άνθρωπος μπορεί να είναι αναρχικός, απλά να μεν το ξέρει, διότι δεν έχει διαβάσει περί τίνος πρόκειτε.

    Από την άλλη, οι εθνικιστές/φασίστες δεν πολεμάνε για ελευθερία αλλά για δικτατορία, δεν πολεμάνε για τον λαό αλλά για τον αρχηγό και το «έθνος» τους.. για την «λευκότητά τους.. Απλά σκεύτου του γκρίζους λύκους..κάτι τέτοιο, απλά κρατάνε μπλέ σημαίες και όχι κόκκινες, χριστιανοί και όχι μουσουλμάνοι και και… Είναι αυτοί που δημιούργησαν βία στο νησί μας με εντολές από «έξω», με αποτέλεσμα να γίνει εισβολή..στημένα πράγματα από ελλάδα, τουρκία, βρετανία και ντόπια κωλόπαιδα που ακόμα κυκλοφορούν ανάμεσα μας και είναι και πλούσιοι..

    Αν νομίζεις ότι οι αναρχικοί είναι το..’αλλο άκρο (αναρωτιέμαι ποιά είναι η μέση), τότε είσαι ελεύθερος να διαλέξεις αφού τα δημιούργησες. Η δική σου άποψη, οι δικές σου ιδέες γιατί να μην είναι και αυτές ενα άλλο άκρο; Υπάρχουν και οργανισμοί με περισσότερα από 2 άκρα, ας μην είμαστε μονότονοι.

    Όσο αφορά το στέσιλ, όχι το όπλο, αλλά την μαυροκόκκινη Κύπρο, είναι μέρος της διαδικτυακής καμπάνιας για διάδωση αναρχικών ιδεών και στην Κύπρο. Μια από αυτές τις σελίδες είναι το Anarchy in Cyprus (Αναρχία στην Κύπρο) και μπορείς να την βρείς εδωμέσα: https://www.facebook.com/anarchyincyprus

    Ευχαριστώ και ελπίζω να το αφήσεις το σχόλιό μου, αφού με αφορά.

  2. Ο/Η Giorgos Stogias λέει:

    Αγαπητέ Ainacircle Dot,
    δεν είναι το καλύτερό μου να γράφω εγώ με τα στοιχεία μου σε δημόσια έκθεση, και ο συνομιλητής μου να φοράει μια μάσκα, κάνω μια αβαρία όμως επειδή διακρίνω στο σχόλιό σου μια διάθεση επικοινωνίας.

    Η εξίσωση την οποία επιχειρείς της δημοκρατίας (την οποίας τοποθετείς σε εισαγωγικά) με μασκαρεμένη δικτατορία δείχνει δύο πράγματα: Ότι δεν έχεις ιστορική γνώση και αίσθηση του τι σημαίνει να ζεις σε ένα δικτατορικό, σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. Αγωνιστές, παλαιότερα αλλά και σήμερα, φυλακίζονται και βασανίζονται, θυσιάζουν τις ζωές τους, όχι από το πληκτρολόγιο ή με στένσιλ, οραματιζόμενοι αυτά ακριβώς που εσύ θεωρείς δικτατορία (Σύνταγμα, διάκριση των εξουσιών, λογοδοσία, εναλλαγή κυβερνήσεων, ελευθερία του Τύπου, των μετακινήσεων, για να αναφέρω μερικά). Το δεύτερο είναι ότι ακριβώς τη ρητορική περί χούντας, με όλα τα συμπαρομαρτούντα περί απατηλής δημοκρατίας (ελίτ που αποδυναμώνουν τις λαϊκές μάζες μέσω διαμόρφωσης ψευδών συνειδήσεων), την ασπάζεται και η ακροδεξιά (μόνο που συνήθως χρησιμοποιεί την ορολογία «Νέα Τάξη Πραγμάτων»), γεγονός που από μόνο του θα έπρεπε να σε κάνει πιο επιφυλακτικό.

    Σόρι τώρα που μου βγαίνει το δασκαλίστικό μου αλλά αυτή είναι η δουλειά μου, εργάζομαι στο Δημοτικό της Φανερωμένης. Το διαδίκτυο είναι είναι ένας τεράστιος τοίχος για στένσιλ, ενώ επίσης και οι έντυπες εκδόσεις έχουν ακόμη τις δυνατότητές τους. Γιατί ρε γαμώτο πρέπει να γράφετε πάνω στους τοίχους του σχολείου, ενός από τα πιο αξιοσημείωτα κτίρια μιας γενικά κακαίσθητης πόλης; Γιατί να ασχημαίνετε το καθημερινό περιβάλλον στο οποίο έρχονται παιδιά για να μάθουν, να αλλάξουν προς το καλύτερο και να βελτιώσουν τις προοπτικές τους (αυτός είναι ο στόχος και τον παλεύουμε παρά τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις). Το δικό σου σχολείο ήταν ο χώρος ονειρώξεων του κάθε περαστικού ή μήπως είχε φύλακα και ήταν σιδερόφραχτο όπως τα ιδιωτικά; Και κάτι ακόμη επί αυτού: Είμαι σίγουρος για το ότι δεν νοιάζεσαι για τα χρήματα που θα ξοδευτούν (σε άλλα σημεία χρειάζεται να δουλευτεί η πέτρα, επίπονη και πολύωρη εργασία) για να καθαριστεί και να βαφτεί ο τοίχος. Τον κόπο των ανθρώπων τον νοιάζεσαι, μπορείς να τον εκτιμήσεις; Αν οι γονείς σου ανήκουν στην εργατική τάξη, θα έπρεπε. Αν όχι, προσπάθησε να το σκεφτείς.

    Επιστρέφω στο σχόλιό σου. Ενώ αποστασιοποιείσαι από την εικόνα του όπλου (σε σημείο να αφήνεις υπόνοια για προβοκάτσια), δεν το καταδικάζεις. Συνεπώς, δέχεσαι ότι αυτός που έκανε το στένσιλ δεν σου το εκκότισε ακριβώς, μάλλον συνέχισε τη λογική σου προς τη δική του κατεύθυνση.

    Και βέβαια είμαι εναντίον της βίας, από τη στιγμή που υπάρχουν έννομα μέσα για την προσπάθεια κοινωνικής αλλαγής. Σε περίπτωση που τα έννομα μέσα δεν μας ικανοποιούν, υπάρχει η δυνατότητα της ειρηνικής πολιτικής ανυπακοής, με την οποία πληρώνουμε το κόστος (όχι κλαψουρίζοντας στον μπαμπά να βάλει δικηγόρο) και πείθουμε την κοινωνία μέσα από το παράδειγμά μας. Οι περιπτώσεις που αναφέρεις είναι ακραίες και έχουν να κάνουν με πόλεμο και τους δικούς του κανόνες, που να εύχεσαι να μην ζήσουμε ποτέ. Σου επαναλαμβάνω ότι παρά την ακροδεξιά και την ακροαριστερή πολεμική δεν ζούμε ούτε σε χούντα, ούτε σε πόλεμο.

    Να σου ξεκαθαρίσω για να συνεννοούμαστε ότι αυτός που συμπαραθέτει την ελευθερία και ένα όπλο, για εμένα, αλλά και για πολλούς άλλους, αυτοπροσδιοριζόμενους αναρχικούς και μη, δεν είναι αναρχικός αλλά κρυφοφασίστας. Η παράγραφός σου περί των αναρχικών είναι λίγο συγχυσμένη αλλά χαρακτηριστική των ορίων και των αντιφάσεων της σκέψης σου. Λες λοιπόν ότι οι αναρχικοι (όπως εσύ τους προσδιορίζεις) είναι το πιο δημοκρατικό, ελευθεριακό και προωθημένο πολιτικά κομμάτι της κοινωνίας. Είναι πάντα με το μέρος του λαού. Βέβαια όταν υπάρχουν δυσκολίες (όταν ας πούμε ο λαός δεν είναι με το μέρος των αναρχικών) μπορεί να χρειαστεί να κοπεί και κανένα κεφαλάκι παραπάνω. Για το καλό μας. Γιατί όλοι είμαστε κατά βάθος αναρχικοί (πέρα βέβαια από τους καπιταλιστές εκμεταλλευτές) αλλά δεν το ξέρουμε. Ίσως λοιπόν να είναι ιστορική αναγκαιότητα να «αναμορφωθούμε» για να θυμηθούμε τη σωστή ιδεολογία. Ε, κι όποιος είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, υπάρχουν κι άλλες δοκιμασμένες μέθοδοι… Για να κόψουμε την πλάκα, ωραία τα στένσιλ και η παιδική χαρά της επανάστασης, αλλά δεν πειράζει να ανοίξουμε και κανένα βιβλίο Ιστορίας, να διαβάσουμε, να μπλέξουμε με ανθρώπους και να δουλέψουμε μαζί τους.

    Η περιγραφή σου του Κυπριακού προβλήματος είναι ακριβώς η ίδια που δεξιοί και αριστεροί φιλόλογοι διδάσκουν στα σχολεία, η ίδια με τις κοινοτοπίες των πολιτικών νεολαιών. Πού πήγε ο αναρχική σου θέωρηση, δεν είναι ικανή για μια πρωτότυπη σκέψη, για κάτι ανατρεπτικό; «Οι έξω που μας έβαλαν να σκοτωνόμαστε και κάτι κωλόπαιδα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας». Οι κακοί οι ξένοι δηλαδή και οι ντόπιοι προδότες. Αν τα έλεγες στον Αρχιεπίσκοπο αυτά, θα σε αποκαλούσε και εσένα «χρυσό παιδί», λίγο παραστρατημένο βέβαια. Σε μια άλλη φάση, μπορείς να προσπαθήσεις να ιστορικοποιήσεις τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία, να ερευνήσεις το γενικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν, από την σταδιακή αποδυνάμωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι την αποαποικιοποίηση. Κάπου εκεί ίσως να κοιτάξεις και από τη δική μας πλευρά του καθρέφτη, το δικό μας μερτικό στις ευθύνες, ναι του λαού, και από τις δυο πλευρές, και τη συνεχή προσπάθεια που χρειάζεται να γίνει έτσι ώστε να επιτευχθεί η αναγνώριση των εκατέρωθεν εγκλημάτων, η προσπάθεια για μια νέα ειρηνική αρχή στις σχέσεις των δύο μεγάλων κοινοτήτων και των υπόλοιπων κατοίκων του νησιού.

    Αν όλα είναι άκρα, τότε δεν υπάρχουν άκρα, θαυμάσια συνθήκη αν δεν υπάρχει πραγματικότητα, αν όλα είναι ένα πολύ βιντεοπαιχνίδι με πολύ επιτυχημένα γραφικά, αν όλα επιτρέπονται. Η πραγματικότητα όμως υπάρχει, και οι απόψεις σου, αυτές που δικαιολογούν την άσκηση δολοφονικής βίας στο όνομα της ελευθερίας είναι ακραίες, και ως τέτοιες διατηρώ το δικαίωμά μου να τις κρίνω, με βάση τις δημοκρατικές αξίες τις οποίες ασπάζομαι και υποστηρίζω.

  3. Ο/Η Ainacircle Dot λέει:

    Καλησπέρα.

    Γράφω ανώνυμα διότι η πράξη του να γράψεις πάνω σε έναν τοίχο χωρίς άδεια είναι παράνομο στην κοινωνία που ζούμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά που λέω δεν αντιπροσωπεύουν αυτά που θέλω να σου πω, ή ότι θα απειλήσω οποιονδήποτε,να τρολλάρω κλπ.

    Ναι, παλαιότερα ήταν άλλα τα μέσα της όποιας δικτατορίας, ήταν πιο ωμά τα πράγματα. Σήμερα ο κόσμος απεχθάνεται την βία και τον πόλεμο. Θα ήταν λάθος τακτική για μια «νεα χούντα» να χρησιμοποιήσει τα ίδια μέσα, αφού ο κόσμος θα την καταδικάσει εξαρχής. Όχι πως δεν υπάρχουν παρόμοια περιστατικά, ασπούμε Ελλάδα ξυλοκοπάνε παιδιά στον δρόμο χωρίς λόγο, υπάρχει αστυνομία σε κάθε γωνία.. άρχισε να θυμίζει 73 όντως η κατάσταση. Αλλά όπως λέει και το σύνθημα: Τότε με τα τάνκς, σήμερα με banks. Σήμερα δουλεύεις για να πληρώνεις τους φόρους, το φαγητό και το σπίτι σου, αν βρείς δουλειά. Σε κλέβουν κατάμουτρα και κάθε μέρα προσθέτουν νέες φορολογίες, νέες περικοπές.. Εϊναι άλλα τα μέσα ελέγχου σήμερα. ΄

    Στην Κύπρο, τα μισά χρήματα που υπάρχουν στο νησί τα κρατάει το 8% του πληθησμού. Το 92% έχει τα άλλα μισά. Η Κύπρος όμως είναι μικρή και ασήμαντη, τι είναι 20 δις ευρώ; Σε άλλες χώρες τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα όσο αφορά την κατανομή του πλούτου. Κόσμος πεθαίνει από ττν πείνα, τους πέρνουν τα σπίτια οι τράπεζες γιατί πληρώσανε με δάνειο(που είναι ανύπαρκτα λεφτά που δημιουργούν οι τράπεζες όταν πάρει κάποιος δάνειο).. Η νεολαία δεν έχει δουλειά, σε όλη την Ευρώπη ίσως φτάσαμε στο 50% ανεργία… Τέλοσπάντων, όλες αυτές οι συνθήκες είναι ένδειξη πως κάτι πάει πολύ λάθος και ίσως έρχονται σκοτεινές εποχές..αν δεν ξυπνήσει ο κόσμος και απαιτήση αλλαγή.

    Όσο αφορά την Φανερωμένη, αν προσέξεις καλά, οι αναρχικοί δεν γράφουν συνήθως πάνω στην πουρόπετρα που δεν σβήνετε. Στην πουρόπετρα γράφουν διάφοροι για ομάδες ποδοσφαίρου κλπ. Δεν φαίνετε ωραίο συμφωνώ. Αλλά στους υπόλοιπους τοίχους προσωπικά χέρομε να βλέπω γραμμένα πράγματα η σχέδια. Είναι μορφή τέχνης και δείχνει πως εκφράζεται η κάθε κοινωνία. Εν καιρό δικτατορίας το γραφφίτι ήταν μέρος του αγώνα. Και υποστηρίζω ότι οι πιο μεγάλες αλήθειες γράφονται στους τοίχους. Όσο αφορά το σχολείο μου, ήταν γεμάτο σχέδια, πράγμα που άρεσε στους μαθητές γιατί έδινε λίγο χρώμα στην μουντότητα κάθε πρωινού. Θυμάμε τότε, οι καθηγητές της τέχνης έδωσαν λεφτά σε κάτι παιδιά για να κάνουν ωραία σχέδια πάνω στους τοίχους του σχολείου. Δεν καταλαβαίνω το πρόβλημα.

    Όχι, δεν καταδικάζω την μορφή που επέλεξε ο άλλος να `εκφραστεί. Ούτε καταδικάζω τον ένοπλο αγώνα κατά κατακτητών, δικτατοριών και τυρράνων όταν το ζητά ο λαός. Αν δεν γίνονταν στο παρελθόν, ίσως να μεν εβρίσκεσουν δαμέ τωρά να γράφεις ελεύθερα τζίνα που θέλεις να πεις. Το μόνο που θέλω να πω είναι πως άλλος έκανε το στένσιλ με το όπλο και όχι εγώ. Δεύτερον, ένιξερουμεν πιος έκαμε το άλλο στένσιλ, άρα εν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι ήταν συνέχεια του άλλου. Βρές τον άλλο και ρώτα τον. Αλλά η συσχέτιση των δύο νομίζω είναι άκυρη στην συγκεκριμένη περίπτωση.

    Η πολιτική ανυπακοή νομίζεις πως δεν φέρνει βία; Δεν θα σε χτυπήσει ο μπάτσος επειδή δεν φεύγεις από τον δρόμο; Δεν θα σε συλλάβει; Δεν θα σε στοχοποιήση στο μέλλον; Και δεν είναι καθόλου ακραία αυτά που λέω, αν πας σε μεγαλύτερες χώρες που όντως υπάρχει αντίσταση ενάντια στην δικτατορία που προσπαθούν να επαναφέρουν οι «ηγέτες»της, υπάρχουν μπόλικοι φυλακισμένοι, βασανισμένοι, ακόμα και νεκροί. Οι αραβικές χώρες όπως η Αίγυπτος κλπ δεν υπήρχαν νεκροί ενάντια στην δικτατορία; Δεν είναι δίπλα μας η Αίγυπτος..; Στην Τουρκία; Πόσους νεκρούς είχαμε πέρσι; Ασε την Κύπρο που κοιμάτε σε βαθύ ύπνο και είναι τύφλα στην προπαγάνδα της τηλεόρασης και της καταναλωτικής κουλτούρας του καπιταλισμού. Γιατί όταν είσαι «τυφλός» και υπάκουος την σήμερον ημέρα, θα σου δείξουν το καλό τους το πρόσωπο. Αλλά θα γίνεις μέτοχος των εγκλημάτων που κάνουν σε άλλες «μακρυνές χώρες» για να τους κλέψουν τα πλούτοι τους(πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός..τροπική γη για μεταλλαγμένες φυτείες..κλπ). Καλά είναι και τα παραδείγματα της ιστορίας, αλλά και το παρόν θα γίνει ιστορία. Είναι λεπτή η γραμμή μεταξύ ειρήνης και πολέμου, ή επανάστασης (..το ένα διαφέρει από το άλλο φυσικά, στον πόλεμο πολεμάς αυτούς που η κυβέρνηση σου λέει να πολεμίσεις, σε μια επανάσταση πολεμάς αυτούς που ο λαός πιστεύει ότι πρέπει να πολεμίσει). Σε έναν πόλεμο σε αναγκάζουν να πολεμίσεις τον εχθρό που σου δείχνουν. Και συνήθως οι λόγοι που γίνονται οι πολέμοι είναι για οικονομικά συμφέροντα που δεν θα σε επιρρεάσουν καν, εχτός και αν είσαι η χώρα που αμύνετε. Σε αυτή την περίπτωση αναγκαστικά θα αυτοαμυνθείς. Σε μια επανάσταση θα λάβεις μέρος γιατί χρησιμοποίησες την κρίση του μυαλού σου για πιον λόγο χρειάζετε και ότι θα συμμετέχεις. Απλά ελπίζω πως αν φτάσουμε σε τέτοιο σημείο, να πάρεις το πλευρό του λαού σαν δάσκαλος που είσαι και όχι το μέρος των πλουσίων και των πληρωμένων τραμπούκων τους(αστυνομία). Τίποτε άλλο.

    Η αλήθεια είναι πως ούτε γω θα έκανα ενα όπλο στένσιλ δίπλα από την λέξη ελευθερία. Όταν σκεύτομαι ελευθερία θα προτιμούσα μια εικόνα όπως αυτήν που έχει στο banner της σελίδας https://www.facebook.com/anarchyincyprus – Aυτοδιαχειριζόμενες πόλεις, με γενικές συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά, χωρίς καυσαέρια, με περισσότερο χώμα και πράσινο και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Όπου επικρατεί η αλληλεγγύη και η συνεργασία και όχι ο ανταγωνισμός, όπου ο καθένας απόφασίζει για το μέλλον του και δεν αποφασίζει μια μειοψηφία για όλους.

    Αυτά που γράφεις περι αναρχίας διαφωνώ. Ποτέ δεν κόπηκε κεφάλι κάποιου αθώου από αναρχικό. Συνήθως ήταν βασιλιάς, δικτάτορας κοκ. Και μάλλον δεν γνωρίζεις αρκετά περί αναρχίας με τα λεγόμενά σου. Σαν δάσκαλος που είσαι σου συστείνω να μελετήσεις το θέμα και είναι αρκετά ενδιαφέρον, όχι μόνο σαν ιστορικά γεγονότα αλλά και σαν τροφή στην «ψυχική» υγεία του καθένα.

    Υπάρχουν βουνά από βιβλία για την αναρχία. Πάρε λίγα: http://theanarchistlibrary.org/authors

    Όσο αφορά την Κύπρο, διαφωνείς δηλαδή ότι υπήρχε συνεργασία Τουρκίας, Ελλάδας και Βρετανίας για να χρησιμοποιήσουν το περίφημο διέρε και βασίλευε; Ήθελαν να χωρίσουν τον λαό της Κύπρου για να τον απειλούν περί πολέμου και να έχουν όλοι τις βάσεις τους στο νησί χωρίς προβλήματα, διότι θα εγκυούν την ασφάλεια… Γιατί νομίζεις υπάρχει Τουρκικος, Τουρκοκυπριακός(υπό τον έλεγχο της Τουρκίας) Ελληνικός, Ελληνοκυπριακός(υπο τον έλεγχο της Ελλάδας – γι’αυτό ονομάζετε Εθνική Φρουρά και όχι Κυπριακός στρατός), Βρετανικός, Αμερικανικές Βάσεις/κατασκοπευτικοί σταθμοί, Ηνωμένα Έθνη..υπάρχει λόγος για Ρωσική βάση..και με τον ισραηλίτικο στρατό συνεργαζόμαστε άψογα… Διότι σαν τα αγράμματα φανατισμένα ζώα πιστέψαμε τις προπαγάνδες και πέσαμε στην παγίδα. Με κάτι ηγέτες που μοιάζουν σαν τον σημερινό αρχιεπίσκοπο..σόρρυ Godfather. Όχι πως δεν θα το έκαμναν με άλλο τρόπο αν δεν πετύχεναι. Και σίγουρα, συμφωνώ ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθυνών φέρει ο κάθε ασυνείδητος και αδιάβαστος λαός. Αν και τότε, δεν υπήρχε πληροφόρηση όπως σήμερα και στην ίδια περίπτωση σήμερα, πολλές άλλες χώρες δεν έχουν την δυνατότητα πληροφόρησης όπως έχουμε εμείς. Άρα στην ουσία ήταν εύκολο να μας περιπαίξουν τζιαι να μας κουρτήσουν.

    Η πραγματικότητα του καθένα είναι διαφορετική όμως. Αρα πως θα κρίνουμε την πραγματικότητα;

    Με τα λεγόμενά σου εννοείς ότι διαφωνείς με τους αγώνες του παρελθόντος για την ελευθερία που έγιναν με βία(αναγκαστικά); Πάντως δεν θυμάμε πολλές πετυχεμένες επαναστάσεις/αγώνες χωρίς βία.

    Και ποιες δημοκρατικές αξίες ασπάζεσε και υποστηρίζεις;

    Συμφωνείς η διαφωνείς ότι ο ορισμός της δημοκρατίας είναι να ψηφίζεις μια φορά κάθε 4 χρόνια για έναν που θα αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη χώρα και θα πέρνει όποια απόφασει συμφέρει τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τις τράπεζες και όχι του λαού;

    Καληνύχτες.

  4. Φασισμός δεν είναι μόνο οι μαχαιροβγάλτες και οι τραμπούκοι. Φασισμός δεν είναι μόνο οι παρακρατικοί. Ο φασισμός είναι βασικός πυλώνας του σύγχρονου ολοκληρωτικού κράτους για την επιβολή και εδραίωση της εξουσίας των αφεντικών. Και υπάρχει παντού. Υπάρχει στον φράκτη του Έβρου και στα ναυάγια πλοιαρίων στο Αιγαίο. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και στον “Ξένιο Δία”. Στις Μανωλάδες όπου η άγρια εκμεταλλευόμενη εργασία αμείβεται με σφαίρες. Υπάρχει στα διατάγματα των αφεντικών για το πόσο και πως θα δουλεύουμε και για το “πόσο αξίζει να πληρωνόμαστε”. Στις απολύσεις που γίνονται επαναπροσλήψεις με χειρότερους όρους. Υπάρχει στα νοσοκομεία όπου οι άρρωστοι είναι πρώτα πελάτες. Όπου όσοι δεν έχουν τα φράγκα να πληρώνουν από την τσέπη τους νοσήλια και φάρμακα είναι αναλώσιμοι. Υπάρχει στην ατελείωτη ψυχολογική και συναισθηματική βία “του έθνους που κινδυνεύει”…(δήθεν) να χρεωκοπήσει. Στη βία που πετάει ανθρώπους στο περιθώριο και τους κάνει να νιώθουν περιττοί. Στην υλική, διανοητική και συναισθηματική μας υποτίμηση. Υπάρχει στην αύξηση των κερδών για τα αφεντικά και στην αύξηση της μιζέριας για εμάς.
    Για όσο καιρό η σύγχρονη εργατική τάξη θα αρνείται τον μαχητικό εαυτό της και το αδιαπραγμάτευτο δίκιο της, για όσο καιρό οι σύγχρονοι εργάτες και εργάτριες θα παριστάνουμε ότι δεν υπάρχουμε, ο νέος ολοκληρωτισμός σε όλες τις μορφές του θα νικάει. Γιατί αυτός είναι ο στόχος του: να δέσει χειροπόδαρα την αληθινή δημιουργό του πλούτου, την εργασία.

  5. Ο/Η Giorgos Stogias λέει:

    Σύντομα για τα «Μελαγχολικά όνειρα» (λίγο ’80s το ψευδώνυμο): Το σχόλιο είναι χαρακτηριστικό για τη σύγχυση, την πολιτική ανωριμότητα, την απουσία αυτόνομης σκέψης, μια απεδαφικοποιημένη ριζοσπάστικότητα που θα με τρόμαζε αν δεν ήταν τόσο γελοία. Λέει λοιπόν ο σχολιαστής ότι παραπέμπει σε «θκιο αφισες που ελλαδα που μιλουν για τουτιν την πιππιλα των “δυο ακρων”». Αντί όμως, όπως θα περίμενε κανείς, να διαβάσουμε μια κριτική αυτής της λογικής των δύο άκρων, συναντούμε ένα κείμενο που συνιστά πλήρη υιοθέτησή της! Η μη αυτονομία της σκέψης, η παράδοση του Κατηχητικού, η δουλική και αμάσητη αντιγραφή ό,τι ανοησίας παραχθεί στον Ελλάδα (παρά τον υποτιθέμενο πολιτισμικό αντιαποικιακό κυπριωτισμό του εδώ αντιεξουσιαστικού χώρου, όπως τουλάχιστον φαίνεται από τη χρήση της γλώσσας) φαίνεται ανάγλυφα στο δεύτερο σχόλιο, το οποίο είναι βασικά copy-paste το κείμενο της δεύτερης αφίσας, δίχως καμία προσωπική σκέψη. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι η επιλογή, από μια σωρεία κειμένων του αναρχικού χώρου στην Ελλάδα, του χειρότερου διαθέσιμου. Για παράδειγμα, ενώ στην Ελλάδα όλη η Αριστερά και σημαντικό μέρος του αναρχικού χώρου καταδίκασε ή έστω κράτησε αποστάσεις από την εκτέλεση των δύο χρυσαυγιτών στο Νέο Ηράκλειο (κάνοντας λόγο για προβοκάτσια, υποψία σύμφωνα με την οποία διάστηκε και αναλύθηκε η προκήρυξη), στο κείμενο της πρώτης αφίσας υπάρχει πλήρης παραδοχή ότι η τρομοκρατική επίθεση προέρχεται από τον αναρχικό χώρο και γίνεται προειδοποίηση ότι δεν είναι αρκετή και πως θα υπάρξει συνέχεια. Το ότι ο Ελληνοκύπριος σχολιαστής διαλέγει να παραπέμψει ακριβώς στη συγκεκριμένη «ανάλυση» μού φαίνεται χαρακτηριστικό μιας κουλτούρας αιμοδιψούς, βίαιης, πατριαρχικής και συγχρόνως ενοχικής, με υπόγειες εντάσεις όπως η ελληνοκυπριακή, ένα θέμα στο οποίο αναφέρθηκα ακροθιγώς στο κείμενο που ξεξίνησε αυτή τη συζήτηση.

    Για το σχόλιο του AirCircle Dot (που αν μη τι άλλο έχει πιο ευφάνταστο ψευδώνυμο και μεγαλύτερο αίτημα παραγωγής προσωπικού κριτικού λόγου) θα γράψω κάτι όταν βρω λίγο χρόνο. Καλή σας μέρα.

  6. Συγνωμι ρε παρεα που εν εχω την φιλολογικη γνωση ουτε τζαι ορθογραφιμενος να εκφρασω καπια πραματα οπος εσχεις εσει τζαι εν το παιζω ιδιμονας με το πλουσιο μου λεξιλογιο για να πουλισω εξιπναδα, χαχαχα το αστιο ενει οτι αλλα εκαταλαβες για την αφισα για την 2πλη δολοφονια στο ν.Ηρακλιο που λαλει οτι η δολοφονια εννα αναπαραξει τον φοβο κατω που την λογικη «αντιπινα στα αντιπινα» που ο φοβος εν εργαλιο της εξουσιας τζαι οτι ποσον μαλλον η μικροαστικη κοινωνια δεν θα αλλαξει νοοτροπια… τζαι οτι καπιοι «θεωριτικοι των δυο ακρων» νιοθουν δικεομενοι με το συμβαν , παντες τζαι η καθιμερινη λειλασια των ζωων εννεν ακροτιτα. Θεωριτε ακρο κατι που διεκδικη την θεση του στον δρομο διχος να χριαζετε αντιπροσοπους με μιαν ηθικη χαχαχα που πολλοι μπορουν να πουν οτι εν συγκρισιμι με την «χριστιανικη» σας αφου προτασσει την αλληλεγγθη την αξιοπρεπια τζαι στρεφετε εναντιον της αδικιας τελοσπαντων. Την αντιγραφη που εκαμα ηταν για να σου διξω με λια λογια πια εν η εννια του φασισμου στον 21ο αιωνα τζαι αντιγραψα την που καπου που ηταν διατιπομενει συντομα αρκετα καλα σε σχεσι με τον τροπο που μπορω εγω να την γραψω τζαι αντανακλα πολλες τζαι που τες δικες μου αποψεις. Εν πρωκιτε να συνεχισω τα σχολια γιατι βαρκουμε να συζιτω με πλασματα που νομιζουν εν «μαστροι» τζαι αγιριστα κεφαλια (φανταζουμε εν σε ξερω σε πρωσοπικο επιπεδω ουτε εχω τον χρωνο τζαι την ορεξη να ασχολιθω αλλο συγνωμι) τζαι βαρκουμε να ακουσω σχολια για την ορθογραφια τζαι τα ελληνικα μου. Μπραβο στις εκθεσεις σου επιαες 20 με αστερακι αλλα στις αποψεις σου απροβιβαστο για εμενα (ναι στο κατω κατω πιος ειμαι εγω να βαθμολογω αποψεις;).

  7. Ο/Η Giorgos Stogias λέει:

    Αγαπητέ/αγαπητή AirCircle Dot,

    Θέλω καταρχήν να σου πω ότι χαίρομαι που διαβάζω τα σχόλιά σου, όπως κάθε φορά που συζητώ με κάποιον με τον οποίο μπορεί να διαφωνώ αλλά αναπτύσσει τις θέσεις του με επιχειρήματα, και με στοιχειώδη σεβασμό του συνομιλητή ως προσώπου (σεβασμός που δεν πρέπει βέβαια να εκτείνεται έως τις απόψεις, γιατί τότε οδηγούμαστε σε υποκρισία).

    Σχετικά με το ζήτημα της «μάσκας», αντιλαμβάνομαι την εύλογη ανησυχία σου. Επίτρεψέ μου όμως να σχολιάσω ότι βρίσκω μια αντίφαση ανάμεσα στην πρόθεση για πολιτική παρέμβαση και αλλαγή, και στην αποφυγή ανάληψης του ρίσκου. Δεν μου αρέσει να παραπέμπω σε κείμενά μου ή να αυτοθυματοποιούμαι/αυτοηρωοποιούμαι, όμως εδώ θα κάνω κάτι ανάλογο γιατί θέλω να σου πω αυτό το παράδειγμα: Ούτε εμένα μου αρέσει να με στοχοποιούν σε χρυσαυγίτικα μπλογκ, με φωτογραφίες και προσωπικά στοιχεία, με απειλές για τη σωματική μου ακεραιότητα, για κείμενα όπως αυτό http://feleki.wordpress.com/2012/10/03/ αλλά και για άλλα. Το κάνω όμως γιατί ξέρω ότι εάν απέφευγα να υπογράψω με το όνομά μου, θα αποδυνάμωνα την κριτική που ασκώ.

    Σου επαναλαμβάνω ότι η εξομοίωση του σημερινού πολιτεύματος με μια «δικτατορία με άλλα μέσα» αποτελεί κοινό τόπο του εθνικολαϊκιστικού discourse. Είναι άλλο πράγμα η κριτική και η κινητοποίηση για ρύθμιση και έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και άλλο η δαιμονοποίηση των τραπεζών. Προσωπικά, δέχομαι και θεωρώ σωστό να πληρώνω μια δίκαιη φορολογία με ανταποδοτικά οφέλη τόσο για εμένα, όσο και για το σύνολο της κοινωνίας. Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει δέκα χιλιάδες έτη φωτός από αυτή την περιγραφή. Το ζήτημα είναι πού θέλουμε να φτάσουμε και με ποια μέσα. Περισσότερο για αυτό πιο κάτω, όταν θα σχολιάσω την εικόνα με την ιδεατή σου κοινωνία.

    Για τους τοίχους της Φανερωμένης, έχουν γραφτεί αντιφά μηνύματα και στην πουρόπετρα, πάρα πολλές φορές, όχι μόνο ποδοσφαιρικά. Λες ότι το γκράφιτι στη χούντα ήταν παράνομο και επαναστατικό. Ναι ήταν, και όποιος το τολμούσε ήταν ήρωας, γιατί το έκανε σε μια εποχή όπου δεν ίσχυε η ελευθερία του Τύπου και της Τέχνης, ενώ αν συλλαμβανόταν, θα βασανιζόταν και θα φυλακιζόταν. Σήμερα, επαναλαμβάνω, μπορείς να γράψεις ό,τι θες, όπου θες, στον Τύπο, και να εκφραστείς καλλιτεχνικά. Οι όμορφες εικόνες που έχεις από το σχολείο σου, όταν οι ίδιοι οι δάσκαλοι σας παραχώρησαν τοίχο για να ζωγραφίσετε, υποθέτω ότι δεν θα έχει σχέση με την εικόνα αυτή, η οποία υποδέχεται καθημερινά τους μαθητές μου: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152071519639083&l=95aadc4dfe

    Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να πιάσουμε όλα τα θέματα τα οποία θίγεις στο σχόλιό σου (ιστορία της αναρχίας, υπάρχουσα κοινωνικοοικονομική κατάσταση, Κυπριακό) , καθώς όσο μεγάλα σεντόνια και να γράψουμε, δεν θα τα καλύψουμε επαρκώς και θα χαθούμε σε μονολόγους, την ίδια στιγμή που σίγουρα θα χάσουμε το ενδιαφέρον των όποιων αναγνωστών μας. Ας επικεντρωθούμε στο ζήτημα που αποτέλεσε την αφετηρία αυτής της συζήτησης, αυτό της σχέσης της πολιτικής βίας με την ουτοπία, ή έστω την κοινωνική αλλαγή.

    Είδα την ειδυλλιακή εικόνα που έχετε στο προφίλ της σελίδας και συμμερίζομαι πλήρως την επιθυμία σου να φτάσουμε μια μέρα εκεί, και μάλιστα το συντομότερο. Η διαδρομή όμως προϊδεάζει και προοιωνίζει τη φύση του προορισμού. Με άλλα λόγια, όπως έλεγε ένα τραγούδι, «τους ίδιους ανθρώπους που θα χρησιμοποιήσεις για να ανέβεις, θα τους συναντήσεις καθώς θα πέφτεις». Πιο απλά, αν για να έρθει η κοινωνία που οραματίζεσαι θα χρειαστεί να τρέξει αθώο αίμα (και δεν υπάρχει εκτεταμένη σύγκρουση δίχως τέτοιο, ακόμη και οι πιο συνεπείς αναρχικοί της ιστορίας, οι αναρχικοί στον ισπανικό εμφύλιο, είχαν γνώση και εμπειρία αυτού του κινδύνου), τότε το ίχνος του αίματος αυτού θα στοιχειώνει το μέλλον, Καμιά επίκληση ιστορικής αναγκαιότητας δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αφαίρεση της ζωής ενός αθώου. Ακόμη και για έναν ένοχο, ο δυτικός ευρωπαϊκός πολιτισμός (αφήνω έξω μερικές πολιτείες των ΗΠΑ, δεν χάνουμε κάτι πολύ σημαντικό) έχει συμφωνήσει ότι το κράτος δεν δικαιούται να αφαιρέσει τη ζωή του εγκληματία, μόνο να του στερήσει την ελευθερία του για να προστατέψει αυτή των υπολοίπων.

    Θέλω εδώ να κάνω μια διευκρίνιση, που ίσως να είναι αναγκαία: Με το αρχικό κείμενό μου αναφερόμουν σε όσους συμφωνούν με τη συμπαράθεση ελευθερίας και δολοφονικής βίας, όχι γενικά στους αναρχικούς της Φανερωμένης ή οποιασδήποτε άλλης πλατείας. Έχω αρκετούς φίλους αναρχικούς που έχουν σημαντική δράση, έχουν βοηθήσει να αλλάξουν καταστάσεις και έχουν προσφέρει βοήθεια σε ανθρώπους που τη χρειάζονταν. Αναρχικούς με πραγματικά ελεύθερη και δημιουργική σκέψη, όχι κρυφοφασιστάκια που ονειρεύονται αιματοχυσίες, πολεμικά παιχνίδια και εξουσία. Μετά τη συζήτησή μας, και τη γνωριμία μου με τη δικό σου κριτικό, και κάποτε αυτοκριτικό λόγο πιστεύω ότι το πνεύμα σου είναι με τους πρώτους, και ότι μελλοντικά προς τα εκεί θα κινηθεί η δράση σου.

    Δεν μπορώ να σου πω με βεβαιότητα με ποιους θα είμαι όταν ξεσπάσει η επανάσταση. Ίσως θα είμαι απλά αργοπορημένος, όπως έλεγε ένα από τα αγαπημένα μου των Sugarcubes (when the revolution takes place, I’ll be late and I’ll be shot as a traitor). Άσε όμως να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι, συνεχίζοντας την ίδια υποθετική συνθήκη: Πες ότι έχει ξεσπάσει η επανάσταση και εσύ είσαι με τους δίκαιους, και με πετυχαίνεις με την ομάδα σου να κατεβαίνω την Ονασαγόρου. Όλοι φωνάζουν, ο φασίστας ο Στόγιας, ο νεοφιλελεύθερος, ο μπήξε και ο δήξε. Και πάνε να με δικάσουν με συνοπτικές διαδικασίες. Θα ανοίξεις το στόμα σου πριν με εκτελέσουν, θα πας κόντρα με το ρεύμα, με τη γενική συναίνεση; Δεν είναι ακραία αυτά που σου λέω, ξέρεις ότι αν χαθεί η μπάλα της νομιμότητας, οι αντιστάσεις μετά είναι ελάχιστες. Δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις, δεν μπορούμε να το κάνουμε, ακριβώς γιατί δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς θα αντιδράσουμε, τι εαυτό θα βγάλουμε σε συνθήκες πολύ μακριά από τις συνηθισμένες. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε να μη ζήσουμε έτσι καταστάσεις (καταστάσεις που έζησαν στην Κύπρο όσοι ήταν κοντά στα γεγονότα από το 1955 έως το 1974 στην Κύπρο, και στην Ελλάδα, λίγο νωρίτερα, στην Κατοχή και τον Εμφύλιο), και να αγωνιζόμαστε έτσι ώστε να λύσουμε τα εθνικά και τα κοινωνικά μας προβλήματα δίχως προσφυγή στη βία.

    Τέλος, θα σου κάνω μια ακόμη παρατήρηση (σε έχω πρήξει, το ξέρω, επιτρέπεται να ρίξεις κανένα mild μπινελίκι). Μπήκα στον τοίχο σου στο φβ και είδα μια φωτογραφία που έχεις χρησιμοποιήσει για προφίλ που επιβεβαιώνει τα χειρότερα που έχω πει σε αυτό το διάλογο και ακυρώνει τα καλύτερα. Αναφέρομαι σε αυτή την αφίσα: https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash2/1004433_1380674905478450_1756759418_n.jpg
    (Για όσους αναγνώστες δεν έχουν φβ, θα την ανεβάσω σε επόμενο σχόλιο με λινκ που θα μπορούν να ακολουθήσουν).
    Μα δεν βλέπεις ότι σε αυτή την αφίσα χρησιμοποιείται, με λογική καθρέφτη, η ρητορική των νεοναζί (ακόμη και σε επίπεδο λέξεων); Όπως αυτοί λένε (και συχνά, στην Ελλάδα, περνάνε στην πράξη) «να φύγουν οι ξένοι να ξεβρωμίσει ο τόπος», έτσι κι εσείς λέτε «ψόφα φασίστα, να ξεβρωμίσει ο τόπος». Και πώς ακριβώς θα ψοφήσει ο φασίστας; Φαντάζομαι όχι μόνος του; Δεν βλέπω τίποτα συμβολικό στην (σαφέστατη) έκφραση «ψόφα», όπως βέβαια και δεν βλέπω τίποτα ανάλογο στο Καλάσνικοφ (ή ό, τι διάολο είναι, δεν ξέρω από όπλα) της πρώτης φωτογραφίας.
    Η θέση μου είναι, και αυτό έγραψα στο αρχικό ποστ, με τρόπο που μάλλον ευνόησε παρεξηγήσεις, ότι στο δοσμένο πλαίσιο της ελληνοκυπριακής κοινωνίας, δίχως να υπάρχει μια βιωμένη παράδοση της πολιτιστικής επανάστασης της δεκαετίας του ’60, η ριζοσπαστικοποίηση μέρους της νεολαίας προς την ακροαριστερά και μια εκδοχή του αναρχισμού, υπάρχει ο κίνδυνος να αντιγράψει και να επαναλάβει το βίαιο, μισαλλόδοξο, πατριαρχικό κοντινό παρελθόν. Αντίθετα, η ελπίδα μου είναι (και αυτό που περιμένω να δω εδώ και αρκετό καιρό) είναι όλο αυτό που συμβαίνει με επίκεντρο τη Φανερωμένη, να αποδώσει καρπούς τόσο στην πολιτική και κοινωνική καθημερινότητα (πχ ένα στέκι βοήθειας προς τους μετανάστες, δράσεις που θα φέρουν κοντά τους μόνιμους κατοίκους τις περιοχής) όσο και στην καλλιτεχνική έκφραση, πέρα από το γκράφιτι (λογοτεχνία, θέατρο, μουσική, σινεμά).
    Καλό βράδυ.

  8. Ο/Η osr λέει:

    Οι καπιταλιστικές κρίσεις είναι αναπόφευκτες και χαρακτηριστικό αυτού του συστήματος το οποίο τις δημιουργεί
    Σήμερα ζούμε την μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση μετά το κραχ του 29

    Όλοι γνωρίζουμε πως ξεπεράστηκε η κρίση του 29, με την άνοδο του φασισμού και του ναζισμού και εν τέλει το ολοκαύτωμα και τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο

    Σήμερα σε όλη την λεγόμενη δύση των αστικών δημοκρατιών όλα τα εργατικά κοινωνικά και πολιτικά κεκτημένα που κερδήθηκαν από τον 19ο αιώνα και εντεύθεν διαλύονται με πολύ γοργούς ρυθμούς
    Ένα ενδεικτικό παράδειγμα που λίαν συντόμως θα το δούμε και εδώ
    Ποινικοποιούν τις διαμαρτυρίες
    http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=399486
    30.000-600.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ, 30.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ «ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ»
    Της ΔΑΦΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ
    Θύελλα αντιδράσεων προκάλεσε ο νόμος Προστασίας του Πολίτη που εισηγείται το ισπανικό υπουργείο Εσωτερικών και προβλέπει, μεταξύ άλλων, πρόστιμο 30.000-600.000 ευρώ για… συνάθροιση πολιτών μπροστά από τη Βουλή χωρίς προηγούμενη έγκριση των Αρχών.»

    Οι νεοναζιστικές οργανώσεις γιγαντώνονται παντού ακόμα και στην πολιτισμένη κατα τα άλλα Νορβηγία με τον ναζί σφαγέα Μπρείβικ που δολοφόνησε 77 ανθρώπους

    Πλέον το κόμμα του Μπρέιβικ ει΄ναι στην εξουσία
    Ο Μπρέιβικ στην εξουσία
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=529531

    Η ναζιστική παραστρατιωτική οργάνωση χαυγή είναι το απόλυτο δημιούργημα των ελεγχόμενων από τους μεγαλοεργολάβους εφοπλιστές τραπεζίτες ΜΜΕ και ακροδεξιό χέρι του συστήματος εξουσίας τους

    Μέσα στην βουλή είναι απλά ένας μπράβος αυτών που εξυπηρετεί

    Η Χρυσή Αυγή ΚΑΙ κοινοβουλευτικός μπράβος των τραπεζιτών πατρόνων της μπλοκάρει την διενέργεια έρευνας για το χάρισμα της ΑΤΕ στην πειραιώς…
    http://osr55.wordpress.com/2012/08/13/

    Η κερδοφόρα ΔΗΜΟΣΙΑ (92,48%) Αγροτική Τράπεζα Ελλάδας χαρίστηκε στον ιδιοκτήτη της τράπεζα πειραιώς που σώθηκε με δημόσιο χρήμα των φορολογουμένων με εισήγηση της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ (65%) Τράπεζας της Ελλάδας με μετόχους που δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι

    οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής τάσσονται στο πλευρό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ, εφαρμόζουν το Μνημόνιο Ε.Ε.-ΔΝΤ, προστατεύουν την χρυσοφόρα συμφωνία των τραπεζιτών.
    Πιο συγκεκριμένα 2 βουλευτές από τη ΔΗΜΑΡ, 6 από το ΠΑΣΟΚ, 23 από τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και 3 Ναζιστές από τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ , ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΝ τη διαδικασία Δημιουργίας Επιτροπής για τον Έλεγχο της «μεταβίβασης» της ΑΤΕ Bank στη Πειραιώς Bank!
    Ουσιαστικά, η Χρυσή Αυγή κάνει χάρη σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, τα δύο κόμματα εξουσίας που χρωστούν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ και προσδοκούν τη διαγραφή τους.
    Ποιοί είναι αυτοί που Διοικούν τη Πειραιώς Bank: Μιχάλης Γ. Σάλλας, Σταύρος Μ. Λεκκάκος, Αλέξανδρος Σ. Μάνος, Χριστόδουλος Γ. Αντωνιάδης, Ηλίας Δ. Μίλης, Σπυρίδων Α. Παπασπύρου, Ιάκωβος Γ. Γεωργάνας, Παναγιώτης Β. Ρουμελιώτης, Γεώργιος Π. Αλεξανδρίδης, Χαρίκλεια Α. Απαλαγάκη, Ευτύχιος Θ. Βασιλάκης, Στυλιανός Δ. Γκολέμης, Θεόδωρος Π. Μυλωνάς, Βασίλειος Σ. Φουρλής, Jiri Smejc.

    Ο αναρχισμός, η αναρχία δεν είναι βία
    Είναι ο αναρχισμός βία; Αναρχία: η πλέον παρεξηγημένη ιδεολογία… Ο Μαλατέστα, ο Μπέργκμαν περί αναρχισμού και βίας
    https://osr55.wordpress.com/2013/02/06/

    Ο Μαλατέστα ειδικά έγραψε το πολύ σημαντικό του βιβλίο περί Αναρχισμού και Βίας

    η πρώτη πρόταση του βιβλίου του αρχίζει ως εξής:

    Αναρχία σημαίνε μη βία

    Από κει και πέρα ακόμη και στις λεγόμενες αστικές δημοκρατίες η βία ως αυτοάμυνα είναι νόμιμη

    Αν ενδιαφέρεστε να ακούσετε την άποψη ενός ανθρώπου δηλαδή εμένα που τρώω το σύστημα με το κουτάλι λόγω της συμμετοχής μου πολύ βαθιά σε αυτό

    ο Ντουρούττι στην ταινία oi Ελευθεριακές λέει ακριβώς αυτό που έγραψα στην αρχή, ότι ουδέποτε οι αστικές κυβερνήσεις θα πολεμήσουν τον φασισμό γιατί κάποια στιγμή θα τον χρειαστούν

    Ακριβώς όπως γίνεται και σήμερα

    Μιχάλης Παρασκευάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s