Οι ξένοι (Αφιερωμένο στην Παγκόσμια ημέρα μετανάστη και στον Λεβάνη μας)

της Ρένας Χόπλαρου


(Ο Λεβάνης είναι ο πρωταγωνιστής αυτής της ταινίας μικρού μήκους που γυρίστηκε το 2008 στο Ζ.Ε.Π. Φανερωμένης)

Η ιστορία της οικογένειας αυτής μοιάζει με δεκάδες άλλες που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Το 2001 νιόπαντροι πήραν τον δίχρονο γιο τους που τώρα πάει στην Α’ Λυκείου και ήρθαν στην Κύπρο γιατί δεν άντεχαν την αστάθεια, τη διαφθορά, την έλλειψη προοπτικής και την εκρηκτική πολιτική κατάσταση της χώρας τους, που τη μια τους ξημέρωνε πραξικοπήματα και την άλλη πολέμους. Αυτός, γιατρός, ξεκίνησε να δουλεύει στην οικοδομή. Αυτή, που σπούδαζε γιατρός (δεν ολοκλήρωσε λόγω των συνθηκών τις σπουδές της), ξεκίνησε να δουλεύει ως πωλήτρια σε μαγαζιά. Τα πήγαιναν καλά στην Κύπρο, πλήρωναν τις κοινωνικές τους ασφαλίσεις, έκαναν φίλους, έμαθαν τα ελληνικά, αγόρασαν αυτοκίνητο, έπιπλα, αγάπησαν τον τόπο μας, μετακόμισαν ύστερα από πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς σε καλύτερο διαμέρισμα γιατί το πρώτο είχε υγρασία και μύριζε μούχλα. Άρχισαν με πολύ κόπο, σιδερένια θέληση και θετική διάθεση να στρώνουν τη ζωή τους. Είναι ευγνώμονες για όσα προσφέρει το σχολείο στα παιδιά τους. Μόνο που τελικά δεν κατάφεραν να πάρουν καθεστώς πολιτικού πρόσφυγα για να ησυχάσουν κι έτσι περνούσαν τα χρόνια με ενστάσεις, εφέσεις και pink slip. Εντωμεταξύ η ζωή συνεχιζόταν, γέννησαν το δεύτερο τους παιδί πριν από πέντε χρόνια και πριν από τρία χρόνια το τρίτο τους παιδί. 

Τα παιδιά αυτά δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα από τη δική μας. Ζουν και μεγαλώνουν εδώ, πηγαίνουν σε δημόσιο σχολείο και μιλούν φαρσί τα ελληνικά. Ελληνικά μιλάνε μεταξύ τους, στα ελληνικά αστειεύονται, στα ελληνικά μαλώνουν. Όταν απευθύνονται στους γονείς τους, το κάνουν μιλώντας κάποιες φορές γεωργιανά, άλλες ελληνικά, αλλά και πάλι, όταν θυμώνουν ή όταν κλαίνε και παραπονιούνται επιστρέφουν αυτόματα, στη δική μας γλώσσα, που είναι και δική τους. Γεωργιανά δεν διαβάζει και δεν γράφει κανένα από τα παιδιά τους. Τα παιδιά αυτά ανήκουν εδώ και η παρουσία τους είναι πλούτος για τη χώρα. Οι εκπαιδευτικοί (και μέσω αυτών το κράτος) που τα δίδαξαν έχουν επενδύσει πάνω τους, μαθαίνοντάς τους γράμματα, φροντίζοντάς τα με ένα εκατομμύριο καθημερινές μικροενέργειες που οικοδομούν τις σχέσεις των εκπαιδευτικών και των παιδιών. Αν ρωτήσει κανείς τα ίδια τα παιδιά θα σου πουν πώς είναι «Κυπραίοι». Εδώ θέλουν να σπουδάσουν. Ο μεγάλος, που είναι μαθηματικό μυαλό, άπαιχτος σκακιστής και δεύτερος παγκύπρια στο ταϊλανδέζικο μποξ, θέλει να γίνει φυσιοθεραπευτής. Η μικρή θέλει να γίνει δασκάλα. Μα και οι γονείς τους ρίζωσαν εδώ, επένδυσαν στη χώρα μας, τη νοιάζονται, ένωσαν τη μοίρα τους με τη δική μας μοίρα. Είναι παράλογο από τη μια το κράτος μας να εισπράττει χρήματα από τη δουλειά τους (πληρώνουν κανονικά τις κοινωνικές ασφαλίσεις τους) κι από την άλλη να μην τους επιτρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα που απολαμβάνει ο κάθε εργαζόμενος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είναι κρίμα που οι τελευταίες δηλώσεις του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου για τους «ξένους που  τρώνε το ψωμί μας» και πρέπει «αμέσως να εγκαταλείψουν τη χώρα» μπορεί να κάνουν ανθρώπους σαν κι αυτούς να μας μισούν ή να μας φοβούνται. Οι δηλώσεις του Υπουργού μπορούν να καταταχθούν με μια ευνοϊκή κριτική ως ξενοφοβικές και με μια αυστηρή, ως hate speech. Δεν είναι μόνο η άγνοια της πολυπλοκότητας του ζητήματος αλλά κυρίως η συναίνεση στο ρατσισμό κατά των μεταναστών, καθώς η συνεχής πτώση του βιοτικού επιπέδου με τις μειώσεις μισθών, η γιγάντωση της ανεργίας και η σταδιακή εξαφάνιση του κράτους πρόνοιας προκαλούν μεγάλη αγωνία για το μέλλον, με εύκολο και μάταιο εξιλαστήριο θύμα τους μετανάστες, τους «ξένους». Ο λόγος του Υπουργού ευνοεί την ευρεία διάχυση στην κοινωνία των ιδεών της ακροδεξιάς: μιας αφελούς εθνικής ερμηνείας για το ποιος φταίει για την κρίση. Η οικονομική κρίση είναι βαθιά αλλά δεν χρειάζεται το πολιτικό προσωπικό της χώρας να ανοίγει, για να σωθεί, το δρόμο στο φανατικό εθνικισμό, τον αλυτρωτισμό και το ρατσισμό της ακροδεξιάς. Αντί για ευρεία συσπείρωση και κοινωνική μάχη ενάντια στα απλουστευτικά ψεύδη (θα λυθεί το οικονομικό πρόβλημα, αν διώξουμε τους μετανάστες), αντί για την ανάδειξη του γκρεμού που ανοίγει η ανοχή στην ξενοφοβία, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη νομιμοποίηση των χειρότερων προκαταλήψεων. Το ακροατήριο δεν αντέδρασε στο λόγο του Υπουργού μας, όπως δεν αντέδρασαν και τα ΜΜΕ που τις αναπαρήγαγαν σαν κάτι συνηθισμένο. Δηλώσεις σαν αυτές μπορούν να φέρουν στην επιφάνεια τα πιο άγρια και αιμοβόρα ένστικτα της κοινωνίας μας  με αποτέλεσμα να την πληρώσουν αθώοι σαν την οικογένεια παραπάνω ή να οδηγήσουν σε ακραία περιστατικά σαν αυτό που είδαμε προχθές με τον αστυνομικό να εξαρθρώνει το πόδι πολιτικού πρόσφυγα, αφρικανική καταγωγής.

Η Πολιτεία που δεν έχει το δυναμισμό, τη διορατικότητα και την ευφυΐα να διευρύνει λελογισμένα τον πληθυσμό της, ενσωματώνοντας στον κορμό της (υπό αυστηρές προϋποθέσεις και όρους που η ίδια θέτει) νέους ανθρώπους, που έχουν γεννηθεί στη χώρα αυτή και μαθητεύσει στα σχολειά της, που μιλούν τη γλώσσα της και δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα, μια Πολιτεία που ομνύει μόνο στη φενάκη του «δικαίου του αίματος» και την ανοησία της φυλετικής καθαρότητας και αδυνατεί να συστεγάσει υπό μια κοινή ομπρέλα συνταγματικού πατριωτισμού μερικές ελάχιστες εκατοντάδες παιδιά μεταναστών, που τη χώρα αυτή αναγνωρίζουν ως πατρίδα τους, μια τέτοια Πολιτεία επιφυλάσσει μίζερο μέλλον δημογραφικής και οικονομικής παρακμής πρώτα από όλα για τον ίδιο τον εαυτό της.

Η μητέρα του Λεβάνη μου έδωσε την άδεια να δημοσιοποιήσω την ιστορία της οικογένειας της γιατί όπως μου είπε «Εμείς δεν τα καταφέραμε και θα φύγουμε το καλοκαίρι, αλλά θα μαλάκωνε ο πόνος μου αν ήξερα ότι θα γλιτώσουν οι επόμενοι».

Τη μάχη αυτή πρέπει να την κερδίσουμε.

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s