Για τους «ξένους»

ImageΓράφει η Θέκλα Ιακώβου*

«ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΙΧΑΜΕΝΟΙ!»…  Ακούω και διαβάζω τόσα για τους «ξένους» τις τελευταίες μέρες από μερικούς που ζουν ακόμα με το «αίσθημα ανωτερότητας» επειδή είναι Έλληνες/Κύπριοι (άνθρωποι δεν είστε κι εσείς όπως όλοι;). Βλέπω κι από κάτω τα εμετικά σχόλια και like και αναρωτιέμαι «Τι στο …συμβαίνει;»

Είχα την τύχη να γνωρίσω τους «ξένους» και δεν μπορεί το μυαλό μου να καταλάβει πώς ένας άνθρωπος μπορεί να έχει τόσο μίσος στην καρδιά του… Είσαι άνθρωπος, έχεις ζωή, νιώθεις, πονάς,  τελεία! Τι συζητάμε;… Οι «ξένοι» δεν είναι «κάτι άλλο», άνθρωποι είναι, μόνο πιο άτυχοι από εμάς (γιατί ο τόπος που γεννηθήκαμε είναι καθαρά θέμα τύχης).

Κι εγώ από τους «ξένους» έμαθα πολλά! Η μουσουλμάνα Μ. από το Πακιστάν, με έμαθε πως οι μουσουλμάνοι όχι απλώς δεν είναι «μολυσμένοι», αντίθετα ξέρουν μια χαρά να αγαπούν.Κοιτάζαμε μαζί κάτω από την μπούρκα (άσπρη ήτανε και άλλοτε ροζ) τα μαλλιά που μεγάλωναν. Και είχε ωραία μαλλιά…  Η Χ. από τις Φιλιππίνες μού έμαθε ότι μία εξάχρονη είναι ικανή να φροντίζει τον τρίχρονο αδερφό της για να μπορέσει η μητέρα της να δουλέψει. Και όταν επέστρεφε η μαμά στο σπίτι, η Χ. με την τσάντα στον ώμο ξεκινούσε για το σχολείο. Κι ας ήταν 2 η ώρα! Το σχολείο έκλεινε στις 7:30μ.μ. Προλάβαινε να μάθει κάτι! Η Θ. ήξερε πολύ καλά πως η αγκαλιά με τη μικρή αδελφή, κάνει το σκοτάδι  λιγότερο τρομακτικό (όταν τους έκοβαν το ρεύμα). Αγκαλιασμένες με τα μάτια κλειστά ίσως μπορούσαν να ζήσουν σ’ ένα όνειρο, μακριά από τον εφιάλτη του ίδιου του «σπιτιού» τους, μέχρι να ξημερώσει… Ο Μ. από τη Βουλγαρία, αν και μικροσκοπικός ήξερε πώς να στηρίζει τη μητέρα και τη μικρή αδερφή του. Έπρεπε! Ήταν ο «άντρας του σπιτιού»! Ο Α., Τουρκοβούλγαρος, με έμαθε πως όταν κάποιος σταθεί δίπλα σου, σου δείξει αγάπη και πιστέψει σε σένα, μπορείς να μεταμορφωθείς! Η Χ., Τουρκοκύπρια, με έμαθε πως μπορείς να κοιτάς πέρα από τις δύσκολες  καταστάσεις, πάνω από τα εμπόδια. Μπορείς να κοιτάς και να ονειρεύεσαι το μέλλον, ένα καλύτερο μέλλον!… Ο Ν. από τη Βουλγαρία με αγαπούσε «σαν τον μπαμπά του». Με φώναζε κιόλας κάποτε έτσι. Και το χαιρόμουνα (γιατί η μαμά επέλεξε να μην είναι μαζί τους)… 

Θυμάμαι πως όταν ήμουν εκεί, όταν ήμουν κοντά, δεν τους λυπόμουνα. Τους θαύμαζα. Πρόσφατα πήγα πίσω. Αγαπημένο σχολείο! Ήθελα να τους δω όλους, ήθελα να τους αγκαλιάσω όλους, να νιώσω την αγάπη που μοιραστήκαμε δυνατά! Δυστυχώς κάποιοι έλειπαν, κάποιοι έφυγαν!… Σαν τις αγκαλιές των παιδιών της Φανερωμένης, σαν τις αγκαλιές των «ξένων», τόσο σφικτές και τόσο αληθινές είναι δύσκολο να βρεις!…

Εμείς, που φανήκαμε τυχεροί να γεννηθούμε στο συγκεκριμένο κομμάτι γης, που μπορούμε ακόμα να πηγαίνουμε στις υπεραγορές και να γεμίζουμε τα καροτσάκια, ποιο δικαίωμα έχουμε να κατηγορούμε; Ποιο το πρόβλημά μας τελικά; Γιατί είμαστε πάντα πανέτοιμοι να επικρίνουμε τους άλλους; Πόσο δύσκολο είναι να χωρέσει το μικρό μας μυαλό ότι έναν άνθρωπο με προβλήματα δεν τον λιθοβολούμε;

Εμείς είμαστε «υγιείς» και «καθαροί»! Πάντα οι άλλοι φταίνε για ό,τι κακό μας συμβαίνει! Εμείς είμαστε τέλειοι! Μπράβο μας!

*Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας, δίδασκε για τέσσερα έτη στο Δημ. Σχ. Φανερωμένης

Η φωτογραφία είναι από το ντοκιμαντέρ «Όνειρα σε άλλη γλώσσα» της Λουκίας Ρικάκη

Advertisements

About protovouliacypruseu

Η Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ δημιουργήθηκε από μια ομάδα πολιτών που συνέταξαν και υπέγραψαν το αρχικό κείμενο-έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις επιδείξουν υπευθυνότητα και ορθολογισμό στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης. Στη δραματική περίοδο που διανύουμε, με την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη δυσχέρανση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απελπισία των ανθρώπων που χάνουν την εργασία τους υπάρχει ο κίνδυνος ανάδυσης και επικράτησης επικίνδυνων πολιτικών φαινομένων, όπως η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, ο εθνικολαϊκισμός, η γενικευμένη ανομία, η άνοδος της γοητείας που ασκούν αντιδημοκρατικές ιδεολογίες και πρακτικές. Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε παθητικά τη διαμόρφωση της τύχης μας και όλων όσων αγαπάμε. Πιστεύουμε ότι στον δημόσιο πολιτικό διάλογο υπάρχει κοινωνική ανάγκη για έναν λόγο στη δική μας κατεύθυνση. Στο παρόν στάδιο, σκοπεύουμε να έχουμε καθημερινή παρουσία με επίκαιρες παρεμβάσεις στον Τύπο, με την οργάνωση εκδηλώσεων με αξιόλογους προσκεκλημένους ομιλητές, με γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, στη συγκυρία όμως αυτή μοιράζονται μερικές βασικές πεποιθήσεις και αποστροφές: ΝΑΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση την επεξεργασία των δεδομένων και τη σύγκριση των εναλλακτικών. Ως κριτήριο, το καλό του συνόλου πρέπει να υπερτερεί από το καλό των διαφορετικών ομάδων πίεσης. ΟΧΙ στη χάραξη οικονομικής πολιτικής υπό το φόβο του πολιτικού κόστους σε σχέση με ειδικές ομάδες ψηφοφόρων ή υπό το κράτος «πατριωτικού» συναισθηματισμού. ΝΑΙ στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης του Κυπριακού με προοπτική την αποστρατικοποίηση του νησιού, τη γεωπολιτική σταθερότητα και την προσοδοφόρα αξιοποίηση των ενεργειακών του πόρων. ΟΧΙ στην πολλαπλή καθυστέρηση που συνεπάγεται η κυριαρχία του παρωχημένου εθνικιστικού λόγου που στη δική μας πλευρά βλέπει μόνο δίκαια και στην άλλη μόνο συμφέροντα. Αρκετά με τη γενιά των πολιτικών, και γενικότερα των opinion leaders (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, ιερέων), που έχτισαν την καριέρα και τη λαοφιλία τους πάνω σε ψεύτικες υποσχέσεις και συνθήματα. ΝΑΙ σε μια Κύπρο εντός της Ε.Ε., και του κοινού νομίσματος, για λόγους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς. Με πλήρη και κριτική συμμετοχή σε όλες τις διεργασίες, προς την κατεύθυνση της εκδημοκρατικοποίησης του θεσμού και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. ΟΧΙ σε μια Κύπρο απομονωμένη οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όπου θα κυριαρχούν τα συντηρητικότερα κομμάτια των τοπικών ελίτ, βασιζόμενα σ τη γενικευμένη ανέχεια, την ξενοφοβία, τη μισαλλοδοξία και τον αντιδυτικισμό. Στο επόμενο χρονικό διάστημα, η «Πρωτοβουλία για την παραμονή της Κύπρου στην Ε.Ε. και το ευρώ» προτίθεται να απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όσους θέλουν να γίνουν ενεργά της μέλη.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Για τους «ξένους»

  1. Ο/Η mariepaz λέει:

    Τα πόσα πολλά πράγματα έμαθα ένεκα της συναναστροφής μου με «ξένους» είναι αδύνατο να τα απαριθμίσω σε ένα σύντομο σχόλιο. Θα περιοριστώ απλά να ανφέρω ότι η αλληλεπίδραση μου με «ξένους» συνέτεινε στο ότι έμαθα ξένες γλώσσες και άλλες κουλτούρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s